Με την έκθεση «Η Πόλη & οι Άνθρωποί της» συμμετέχει το φωτογραφικό εργαστήριο PhotoProletarii, μια ανθρωποκεντρική προσέγγιση στον αστικό χώρο.
Η Πόλη και οι Άνθρωποι της: Μια Αέναη Χορογραφία
Η πόλη είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα σύνολο κτιρίων, δρόμων και πλατειών. Είναι ένας ζωντανός, παλλόμενος οργανισμός που διαμορφώνεται και αναπνέει μέσα από τις χιλιάδες μικρές ιστορίες που εκτυλίσσονται καθημερινά στα σπλάχνα του. Το φωτογραφικό θέμα μας
«Η Πόλη και οι Άνθρωποι της» επιχειρεί να αιχμαλωτίσει αυτήν ακριβώς τη σχέση αλληλεξάρτησης: πώς το αστικό περιβάλλον καθορίζει τη ζωή μας και πώς η ανθρώπινη παρουσία δίνει ψυχή στην άψυχη αρχιτεκτονική. Είναι ένας ατελείωτος χορός ανάμεσα στο σταθερό και το μεταβλητό. Εκεί που το μπετόν στέκει ακίνητο, η ανθρώπινη ύπαρξη ρέει σαν ποτάμι, γεμίζοντας τις γωνιές με ψιθύρους, βλέμματα και φευγαλέες συναντήσεις. Είναι η Ποίηση του Εφήμερου.
Ο Άνθρωπος ως Πρωταγωνιστής
Στο κέντρο της φωτογραφικής αναζήτησης βρίσκεται ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας. Ο βιαστικός υπάλληλος που διασχίζει τη διάβαση, οι ηλικιωμένοι που κάθονται σε ένα παγκάκι παρατηρώντας τον χρόνο να περνά, οι έφηβοι που οικειοποιούνται τις γκρίζες γωνιές της. Κάθε κλικ είναι μια προσπάθεια να απομονωθεί μια στιγμή μοναδικότητας μέσα στη χαοτική επανάληψη της καθημερινότητας. Η φωτογραφία δρόμου (street photography) δεν αναζητά το στημένο ή το τέλειο, αλλά το αυθεντικό. Αναζητά το βλέμμα, την έκπληξη, τη χειρονομία ή τη στάση του σώματος που αφηγείται μια ολόκληρη ζωή μέσα σε ένα κλάσμα του δευτερολέπτου.
Το Αστικό Σκηνικό
Το περιβάλλον λειτουργεί ως ο απόλυτος συμπρωταγωνιστής. Οι σκληρές σκιές των ψηλών κτιρίων, οι αντανακλάσεις στις τζαμαρίες μετά από μια βροχή και τα νέον φώτα της νύχτας δημιουργούν ένα κάδρο που εγκλωβίζει ή αναδεικνύει την ανθρώπινη φιγούρα. Μια φωτογραφία μπορεί να δείξει χιλιάδες ανθρώπους να κινούνται στην ίδια κατεύθυνση, κι όμως ο καθένας να μοιάζει χαμένος στον δικό του εσωτερικό κόσμο. Αυτή η «συλλογική μοναξιά» είναι ένα από τα πιο ισχυρά μοτίβα της αστικής φωτογραφίας. Η πόλη μας προσφέρει το σκηνικό, αλλά οι άνθρωποι είναι αυτοί που γράφουν το σενάριο με την παρουσία –ή ακόμα και με την απουσία– τους.
Η Στιγμή που Γίνεται Φωτογραφική Ιστορία
Φωτογραφίζοντας την πόλη και τους ανθρώπους της, ο φωτογράφος μετατρέπεται σε έναν σύγχρονο ανθρωπολόγο. Καταγράφει τη μόδα, τις κοινωνικmy-justify-textές αλλαγές, τη φθορά των κτιρίων και την εξέλιξη των ηθών. Μια φωτογραφία που σήμερα φαντάζει απλή, σε λίγες δεκαετίες θα αποτελεί ένα πολύτιμο τεκμήριο μιας εποχής που πέρασε. Γιατί, τελικά, η καρδιά της πόλης δεν χτυπά μόνο στα μνημεία της, αλλά και στα βήματα των ανθρώπων που την περπατούν.
«Η πόλη δεν είναι το μέρος όπου ζεις, αλλά το μέρος όπου νιώθεις ότι ανήκεις μέσα από τις ματιές των αγνώστων.»
Συμμετέχουν οι φωτογράφοι:
- Ανίκα Πατσουράκη
- Άντυ Στράτου
- Άρης Παπαϊωάννου
- Γιάννης Κωνσταντινίδης
- Γιάννης Πατητής
- Γιώργος Στουρνάρας
- Δημήτρης Λεβέντης
- Μανώλης Μαργέλης
- Μαργαρίτα Παναγούλια
- Μιχάλης Οικονομάκης
- Νάντια Τζώρου
- Νίκος Κόλλιας
- Νώντας Παπανδρέου
- Ουρανία Χατζηπαναγιώτου
- Ρόζμαρι Καμαροπούλου
- Σπύρος Σανσονέτης
- Τασούλα Παπαντωνίου
- Φαέθων Σανσονέτης
- Φωτεινή Κρανάκη
- Χρήστος Δερβέναγας
